Club

Meneer Janus is een enorme fan van koningin Elisabeth van Engeland. Eigenlijk is hij oprichter van de Queen Elisabeth Fanclub in the Netherlands. De fanclub heeft één lid: meneer Janus. Dat is lekker goedkoop. Meneer Janus hoeft alleen maar post aan zichzelf te sturen. En als hij plaatjes en dergelijke over Elisabeth verzamelt, hoeft hij ze alleen maar voor zichzelf te houden. Op die manier kun je nog wel tien fanclubs draaiende houden. En dat doet Janus dan ook. Zo is hij ook voorzitter van de fanclub van Gerhard Wendland en Francoise Mercy.

Amy

Meneer Janus kijkt naar een herhaling van Goede Tijden Slechte Tijden op internet. Daar staan allerlei reacties van andere kijkers. Iemand schrijft: ‘Waar is die andere Amy? Ik vind deze Amy echt raar’. En iemand anders laat weten: ‘Hoe vaak is er trouwens een nieuwe Amy?’ En weer iemand anders: ‘Wat heeft Danny aan zijn nagel?’ Meneer Janus weet niet wat hij ervan moet vinden. Hij kijkt altijd met droge ogen naar zijn favoriete soap, maar er iets van vinden is weer een ander verhaal. Wat moet hij schrijven? Dus schrijft hij: ‘Grappig dat er in zo'n klein dorp altijd van alles gebeurt: moord, aanrijdingen en overspel. En tegenwoordig lopen er ook al drugsdealers rond.’

Even later antwoordt iemand: ‘Op welke planeet heb jij gezeten?’ Maar Meneer Janus heeft zijn computer alweer afgesloten. Nu zet hij een gezellige dvd op met Swiebertje en Mies Bouwman. Daar zaten tenminste nog helemaal geen drugsdealers in, in Swiebertje en Mies Bouwman. En overspel bestond ook nog niet.

Jan

Met een schok realiseert Meneer Janus zich dat hij nog helemaal geen cd van Jan Smit bezit. Welke straf zou daar op staan? In ieder geval dat RTL Boulevard daardoor niet helemaal te volgen is, want de aldaar aanwezige personen ratelen een geheimtaal die alleen door ingewijden te ontcijferen valt. Maar sommige dingen ontgaan zelfs Meneer Janus. Zo hoort hij dat Jan Smit ook al vader is.
Nu weet Meneer Janus dat Smit de baard al in de keel heeft gehad. Maar een kind….? Wat gaat de tijd toch weer snel. Bah.

Toestand

Met angst en beven heeft meneer Janus naar de toespraak van Moebarak geluisterd. Wat zei die man nou precies? Janus kon er geen chocolade van maken. Het enige Egyptisch wat hij spreekt is ‘sebagalgeer’, wat ‘goedenavond’ betekent. Daar kom je op het Tahrirplein ook niet ver mee. Wanneer zou Beatrix vertellen dat ze opstapt? Janus moet er niet aan denken. Hij is een enorme fan van Beatrix. Gelukkig staat er nog geen menigte op de Dam te roepen dat ze moet opstappen. Dat deden ze in 1980, toen ze nog moest komen, wél. Wat een toestand in de wereld, denkt onze held op sokken. Was G.B.J. Hiltermann er nog maar…

Oerlemans

'Oerlemans wil Eyeworks verkopen' kopt de krant vandaag. Dat vindt meneer Janus, onze held op sokken, een buitenkansje. Hij heeft altijd al iets onduidelijks willen bezitten. Dus geïnteresseerd leest hij verder. Bronnen zeggen dat oprichter Reinout Oerlemans en investeringsmaatschappij Van den Ende & Deitmers aan zakenbank Goldman Sachs hebben gevraagd om te kijken of er interesse is onder kapitaalkrachtige partijen. Janus denkt na. Is hij een kapitaalkrachtige partij? Hij belt met zijn bank. ‘Er staat 94 euro en 33 cent op uw rekening, meneer Janus’, zegt een vriendelijke medewerker.
‘Is dat voldoende voor de overname van Eyeworks?’ vraagt Janus. Alles wat nu op de telefoonlijn volgt is stilte. Dan zegt de bankmedewerker: ‘Ik zou nog even doorsparen als ik u was.’

‘Prima. Bedankt voor de tip’, antwoordt Janus. ‘By the way, kan ik nu wel een warm hamkaasbroodje kopen bij de echte bakker?’
‘Ik denk dat dat wel gaat lukken’, zegt de bankmedewerker.
Even later kauwt Janus gelukzalig op een warm hamkaasbroodje. Er zit ook een positieve kant aan de zaak, denkt hij. Het scheelt allemaal een hoop rompslomp. En als je goed ruikt, ruik je de lente. En nu begint meneer Janus zowaar te fluiten.

Dankbaar

Dit is een waar gebeurde geschiedenis

Meneer Janus maakt niet veel mee de laatste tijd. Vertwijfeld vraagt hij zich af waarom andere mensen zo’n geweldig druk en interessant leven hebben. Waarom hij niet? En zo kan hij nog wel jaren blijven piekeren. Op een dag ontmoet hij echter een mevrouw die ook niets meemaakt. Ze zit op een bankje de eendjes te voeren. Dat is het enige waar ze nog bevrediging uithaalt, de grappige eendjes. Verder staart ze over de grassprieten en de struiken naar de horizon. Nou ja, de horizon…. Er staan huizen voor de horizon. Meneer Janus gaat met een boterhammetje naast haar zitten en raakt in gesprek. ‘Ik ga zelfmoord plegen’, zegt de vrouw opgewekt. Meneer Janus neemt net een hap. ‘En hoe dacht u dat dan te gaan doen?’ vraagt hij zodra hij uitgekauwd is. Hij denkt: dat doet maar alsof het niks is. Terwijl je er toch heel wat voor in huis moet hebben om zelfmoord te plegen.
‘Ik spring van een dak af’, zegt ze terwijl ze schuchter naar hem kijkt.
‘Zo zo’, zegt Janus. ‘En welk dak zal dat dan wel wezen?’
Ze haalt haar schouders op. ‘Geen idee eigenlijk.’
‘Nou, laat het dan maar uit uw hoofd’, zegt hij streng. En dan overhandigt hij haar zijn andere boterham, die ze dankbaar aanvaardt.

Bommetje

Meneer Janus luistert naar een hoorcollege over atoombommen door Maarten van Rossem. Dat doet Van Rossem als geschiedkundige zo goed dat Janus nu aan alle horizonten nucleaire paddenstoelen ziet verschijnen. Haastig rept hij zich met zijn autootje naar huis, alwaar zijn vrouw reeds klaar staat met de piepers en de worteltjes. De vis staat nog in de oven, maar is ook al bijna gaar. ‘Nee’, roept meneer Janus, ‘wij kunnen niet eten; wij moeten ons in de kelder verstoppen. Er staan vreselijke dingen te gebeuren. Er kunnen atoombommen ontploffen.’ Zijn vrouw kijkt verschrikt. ‘Kunnen die niet even wachten tot na het eten?’ vraagt ze.
‘Nee’, zegt meneer Janus. ‘Dat kan niet. Atoombommen wachten niet. Kijk maar naar Hiroshima op 6 augustus 1945. En je weet wat er van gekomen is.’
Als ze even later beiden in de trapkast zitten te wachten op wat komen gaat, zegt mevrouw Janus: ‘Dit is toch eigenlijk geen kelder of ben ik nou gek?’
Janus kijkt om zich heen. ‘Ach, je hebt gelijk’, zegt hij. En wijzend op de voorraad wijn onder de trap, vervolgt hij: ‘Zullen we dan dit flesje wijn maar opentrekken?’ En zo drinken ze beiden twee flesjes wijn leeg. Waar atoomdreiging al niet toe kan leiden.